Posts

रुद्र... कॉपी है और बहोत फर्क पडता है!

Image
मूळ मालिकेच्या कथासूत्राला धक्का न लावता फ्रेम टू फ्रेम प्रसंग चित्रीत करण्याऐवजी त्यात स्वत:ची थोडी कल्पनाशक्ती वापरुन लेखक-दिग्दर्शक एक रंजक मालिका सादर करु शकतात. आजच्या स्मार्ट युगात त्याची गरजही आहे कारण तुमची मालिका एका अमूक मालिकेवर आधारलेली आहे हे तुमच्या प्रेक्षकांना कळलं कि ते ती मूळ मालिका पाहून तिच्याशी तुमच्या कलाकृतीची तुलना करणार हे अटळ आहे. मूळ मालिकेच्या फ्रेममध्ये अडकलेल्या आपल्या प्रेक्षकाला बाहेर काढून त्याला आपल्या कलाकृतीशी बांधून ठेवण्यासाठी अधून-मधून आश्चर्याचे धक्के देणं भाग आहे. प्रेक्षक खुर्चीत सरसावून बसण्याऐवजी मूळ मालिकेतील प्रसंगाशी तुमच्या कलाकृतीची तुलना करु लागला आणि मूळ मालिकेमधील त्या प्रसंगाचं सादरीकरण प्रभावी असेल तर तुमच्या प्रेक्षकाच्या उत्साहाला उतरती कळा लागू शकते. मूळ कलाकृतीचा स्रोत माहितच नसलेल्या प्रेक्षकांना मात्र तुमची मालिका रंजक वाटू शकते. कदाचित मूळ मालिका जास्त भारतीय प्रेक्षकांनी पाहिली नसावी हा अंदाज घेऊन ‘रुद्र’मध्ये बदल केले नसावेत. ‘रुद्र’च्या प्रत्येक भागात एक नवीन कथा आहे. ह्या कथेसोबतच रुद्र आणि त्याच्या आसपासच्या त्याच्या

Shyam Singha Roy

Image
कितीही सिनेमे येऊ देत, हिट होऊ देत पण आपल्या क्रशचा सिनेमा त्याच वेळेस रिलीज झाला असेल तर तो आधी पाहिल्याशिवाय बाकी सिनेमे पहायचे नसतात. शास्त्र असतं ते. ✋‍ ‘शाम सिंग रॉय’ पाहिला. आवडला. आवडण्यासारखाच होता तो. आपले दोन आवडते कलाकार एकाच सिनेमात बघायला मिळणं... भाग्य असतं ते. श्यामची व्यक्तिरेखा अतिशय आवडली. उगाच भावनावेशात केलेलं, वासनांध, लेचंपेचं, रडकं प्रेम नाही त्याचं. ‘स्त्री ही कुणाची दासी नसते’ असं तो रोझीला केवळ पटवण्यासाठी सांगत नाही. वेळ आल्यावर तो समजालाही ते दाखवून देतो. आपलं प्रेम तो ज्या रुपात प्रथम पहातो त्याच रुपात तो ते शेवटच्या क्षणापर्यंत जपतो. स्वातंत्र्योत्तर काळातील अस्पृश्यता, देवदासींचं धर्माच्या नावाखाली शोषण करणारा ढोंगी महंत, श्यामचं बंड, त्याचं लेखन, त्याचा स्विकार आणि निषेध ह्या पार्श्वभूमीवर श्याम आणि रोझीमधलं प्रेम फुलत जातं. अनेक घटना ज्या ठळकपणे समोर येतील असं वाटतं त्या येत नाहीत. काही प्रसंगांचा शेवट लौकीकार्थाने जसा व्हायला हवा तसा न होता, श्यामच्या प्रेमकहाणीत जसा व्हायला हवा तसा होतो. काही प्रसंगांचा शेवट पटतही नाही पण चित्रपटाचा शेवट मात्

Varathan (2018)

Image
चित्रपट: Varathan (2018) वरदन -Outsider उपलब्ध: Disney Hotstar URL: येथे क्लिक करा. मूळ चित्रपट: Straw Dogs (1971) सारांश: अबिन नोकरी गमावल्यामुळे आणि प्रिया गर्भपातामुळे दुबईतलं वास्तव्य सोडून केरळमध्ये प्रियाच्या आजोळी काही महिने बदल म्हणून राहायचं ठरवतात. पण त्या ठिकाणी गेल्यावर ते एका निराळ्याच संकटात सापडतात. प्रिया वारंवार अबिनला संकटाची जाणीव करु देऊ पाहाते पण अबिन कधी त्याच्या शांत स्वभावामुळे तर कधी परिस्थितीमुळे दुर्लक्ष करत राहातो. त्याचा थंड प्रतिसाद पाहून प्रियाचा त्रागा होतो. सतत कात्रीत पकडणाऱ्या त्या अडचणीवर तिला एक कायमचा उपाय हवा असतो. पण तो मिळण्याची आशा मात्र तिने सोडलेली असते. मग प्रिया त्याच संकटाला वारंवार तोंड देत राहाते का? अबिनची प्रतिक्रिया काय असते? ह्या प्रश्नांची उत्तरं जाणूण घेण्यासाठी वरदन पहावा लागेल. चित्रपटाची सुरुवातीची २० मिनिटं अबिन-प्रियाचं आयुष्य, गाणं आणि त्यांच्या केरळपर्यंतच्या प्रवासाच्या चित्रीकरणामुळे कंटाळवाणी वाटतात. पण २० व्या मिनिटानंतर चढत्या क्रमाने थरार सुरु होतो आणि तो शेवटपर्यंत कायम राहातो. मानवी वृत्तीची हिणकस बाजू

बुलबुल (२०२०) - ज्ञात तरीही अज्ञात

Image
रहस्यप्रधान चित्रपटांमध्ये रहस्यभेद होईपर्यंत प्रेक्षकाला कंटाळा येऊ न देणं ही दिग्दर्शकाची जबाबदारी असते. पण वेळेआधीच रहस्यभेद करून मग त्या रहस्याची कारणनिर्मिती हेच मूळ रहस्य आहे याची जाणीव न होऊ देता कथेचा शेवट पाहण्यासाठी प्रेक्षकाला खुर्चीवर खिळवून ठेवणं ह्यात दिगदर्शकाचं खर कसब पणाला लागतं. अनेक चित्रपटांसाठी गीतकार म्हणून काम करणाऱ्या अन्विता दत्त ह्यांचा दिग्दर्शक म्हणून हा पहिलाच चित्रपट पण त्यांच्या दिग्दर्शनात नवखेपणा जाणवत नाही. अनेक चित्रपटांच्या संवादलेखनाचा अनुभ थोडासा कामी आला असावा. गूढ कथासूत्रांची आवड असलेल्या अनुष्का शर्माने निर्माती म्हणून ह्या चित्रपटाची निवड केली नसती तरच नवल! एक गोष्ट सांगायला हवी कि बुलबुल हा भयपट (horror) नाही. तो एक अद्भुतपट (supernatural thriller) आहे. १९ व्या शतकाच्या उत्तरार्धाचा काळ वापरल्यामुळे चित्रपटामधून येणारे प्रसंग अधिक समर्थनीय वाटतात. चित्रपटात सर्वात जास्त अभिनय आवडला तो पाओली दामचा. लहानग्या बुलबुलशी बोलताना मत्सरासोबतच आलेला हळूवारपणा, तरूण बुलबुलशी बोलताना दाखवलेला खंवटपणा, जिथे आपली योग्यता विचारात घेतली जाणार नाही तिथे

दिल बेचारा (२०२०)

Image
दिल बेचारा रिलीज झाल्याक्षणी सुशांतचे फॅन्स तो पाहाणार हे अटळ होतं. ह्या सिनेमाचे मी अनेक रिव्ह्यूज वाचले. बऱ्याच जणांनी सिनेमाला १०/१० रेटिंग दिलंय, ते सुशांतच्या प्रेमाखातर. मीदेखील IMDB वर 10/10 रेटिंग दिलंय, त्याचं कारण सुशांत आणि रेहमानच्या संगीताबद्दल असलेला आदर हेच आहे. 'द फॉल्ट इन अवर स्टार्स' ह्या हॉलीवूड चित्रपटावरून निर्माण केलेला बॉलीवूडचा 'दिल बेचारा' एका दृष्यापासून अर्धवट, गोंधळलेला आणि घाईघाईत संपवल्यासारखा वाटतो. एका चित्रपटाची कॉपी करूनच हिंदी चित्रपट बनवायचा असेल तर किमान मूळ पाश्चिमात्य चित्रपटाच्या कथेचा गाभा, दृश्यांमधील आशय समजून घेऊन तो बाज भारतीय (हिंदी) चित्रपटात आणणं आवश्यक होतं, ते झालेलं नाही. उलट, नको त्या प्रसंगाची मूळ चित्रपटामधून नक्कल घेऊन ती चुकीच्या ठिकाणी हिंदी चित्रपटात वापरलेली आहे. जे प्रसंग पाश्चिमात्य आणि भारतीय अश्या दोन्ही सिनेमात शोभू शकले असते, आजच्या काळानुसार योग्यदेखील दिसले असते असे प्रसंग वगळून चित्रपटाला इंडियन लूक देण्याचा नादात सिनेमात स्वत:च्या कथानकाची जोड देऊन मूळ कथानकाचा अर्थच बदलला गेला आहे. ही कथा किझ्झी बा